Φόρο..γνώμες: Μείωση ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις: αναγκαία παρέμβαση ή χαμένη ευκαιρία; Νέα Επικαιρότητα Το μη μισθολογικό κόστος παραμένει κρίσιμος παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση – τι δείχνει η συζήτηση για το 2026. Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών αποτελεί διαχρονικό αίτημα της επιχειρηματικής κοινότητας και βασικό εργαλείο οικονομικής πολιτικής για τη συγκράτηση του μη μισθολογικού κόστους. Παρά τις σταδιακές παρεμβάσεις της τελευταίας πενταετίας, το κόστος απασχόλησης στην Ελλάδα εξακολουθεί να λειτουργεί αποτρεπτικά για νέες προσλήψεις, ιδιαίτερα σε κλάδους εντάσεως εργασίας. Οι μέχρι σήμερα μειώσεις εισφορών είχαν μετρήσιμα αποτελέσματα: βελτίωση της πλήρους απασχόλησης, αύξηση των δηλωμένων ωρών εργασίας και περιορισμό της επιβάρυνσης για εργοδότες και εργαζόμενους. Ωστόσο, οι πληθωριστικές πιέσεις, το αυξημένο ενεργειακό κόστος και η άνοδος των επιτοκίων έχουν περιορίσει το καθαρό όφελος για τις επιχειρήσεις. Τα στοιχεία των τελευταίων ετών δείχνουν ότι οι μειώσεις εισφορών που εφαρμόστηκαν από το 2019 και μετά –συνολικά σχεδόν 6 ποσοστιαίες μονάδες– είχαν θετικό αποτύπωμα στην αγορά εργασίας. Η πλήρης απασχόληση ενισχύθηκε, οι δηλωμένες αποδοχές αυξήθηκαν και η επιβάρυνση για εργοδότες και εργαζόμενους περιορίστηκε, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική σταθερότητα. Παρά τη βελτίωση, το συνολικό κόστος εργασίας στην Ελλάδα εξακολουθεί να κινείται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις –που απασχολούν τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα– ακόμη και μια πρόσθετη μείωση της τάξης του 0,5% μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά τη ρευστότητα και τον προγραμματισμό προσλήψεων. Στο πλαίσιο αυτό, η συζήτηση για νέα μείωση ασφαλιστικών εισφορών από το 2026 επανέρχεται με αυξημένο ενδιαφέρον. Η στόχευση είναι σαφής: περαιτέρω μείωση του συνολικού κόστους εργασίας, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, δημιουργία κινήτρων για νέες θέσεις εργασίας χωρίς άμεση δημοσιονομική επιβάρυνση μέσω επιδοτήσεων. Από επιχειρηματική σκοπιά, ακόμη και περιορισμένη ποσοστιαία μείωση μπορεί να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα στη ρευστότητα και στον προγραμματισμό προσλήψεων, ιδίως για μικρομεσαίες επιχειρήσεις. → Πίνακας: Ασφαλιστικές εισφορές – εξέλιξη και προοπτική Περίοδος Συνολικό ποσοστό εισφορών* Μεταβολή Ενδεικτική επίδραση Πριν το 2019 ~41,0% – Υψηλό μη μισθολογικό κόστος, περιορισμός προσλήψεων Μετά τις μειώσεις 2019–2024 ~36,2% –4,8 μ.μ. Βελτίωση πλήρους απασχόλησης, αύξηση δηλωμένων αποδοχών Σήμερα (2025) ~35,7% –5,9 μ.μ. συνολικά Προσέγγιση ευρωπαϊκού μέσου όρου Πιθανό σενάριο 2026 ~35,2% –0,5 μ.μ. Πρόσθετη ελάφρυνση κόστους για επιχειρήσεις * Εργοδότη + εργαζόμενου, ενδεικτικά ποσοστά → Γράφημα Το βασικό ζήτημα παραμένει η δημοσιονομική ισορροπία και η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Οποιαδήποτε παρέμβαση απαιτεί παράλληλα: διεύρυνση της ασφαλιστικής βάσης, αύξηση της απασχόλησης, βελτίωση της εισπραξιμότητας των εισφορών. Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις, η μείωση εισφορών ενδέχεται να μετατραπεί σε μελλοντικό δημοσιονομικό βάρος. Η περαιτέρω μείωση ασφαλιστικών εισφορών δεν αποτελεί μεταρρύθμιση υψηλού ρίσκου, αλλά στοχευμένο εργαλείο ενίσχυσης της πραγματικής οικονομίας. Το ζητούμενο δεν είναι αν χρειάζεται, αλλά αν θα εφαρμοστεί εγκαίρως και με τεχνικά επαρκή σχεδιασμό ώστε να μεγιστοποιηθεί το αναπτυξιακό της αποτύπωμα. Από τεχνοκρατική σκοπιά, οι στοχευμένες μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών παραμένουν ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία οικονομικής πολιτικής. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν αντέχει η οικονομία μια νέα μείωση, αλλά αν αντέχει να διατηρεί επίπεδα κόστους που περιορίζουν την ανάπτυξη, συμπιέζουν τους μισθούς και ενισχύουν τη σκιά στην αγορά εργασίας. Τα συμπεράσματα δικά σας... Παναγιώτης Ράγγος Λογιστής Φοροτεχνικός Α΄ Τάξης - Οικονομολόγος Πιστοποιημένος Εσωτερικός Ελεγκτής Previous Next