Φόρο..γνώμες: Συνεργασία στα λόγια και όχι στις πράξεις Νέα Επικαιρότητα Η φράση «Συνεργασία στα λόγια και όχι στις πράξεις» σημαίνει ότι υπάρχει διακηρυγμένη πρόθεση ή ρητορική συνεργασίας, αλλά απουσιάζει η πραγματική, έμπρακτη υλοποίηση. Με άλλα λόγια: λέμε ότι συνεργαζόμαστε, αλλά δεν το αποδεικνύουμε με πράξεις. ■ Συνήθεις χρήσεις Στην πολιτική Υποσχέσεις συνεργασίας χωρίς κοινές αποφάσεις ή δράσεις. Στον εργασιακό χώρο Δηλωμένη ομαδικότητα, αλλά χωρίς ουσιαστική στήριξη ή συμμετοχή. Σε σχέσεις/ομάδες Καλή πρόθεση στη θεωρία, αδιαφορία στην πράξη. Η περιβόητη «συνεργασία» εξαντλείται σε δηλώσεις και ευχολόγια. Στην πράξη, απουσιάζει. Εκεί όπου απαιτούνται κοινές αποφάσεις, συνέπεια και ανάληψη ευθύνης, επικρατεί σιωπή, αδράνεια ή μετακύλιση ευθυνών. Η συνεργασία προβάλλεται ως σύνθημα, όχι ως δέσμευση. Όταν η ρητορική δεν συνοδεύεται από πράξεις, παύει να είναι πολιτική στάση και μετατρέπεται σε επικοινωνιακό εργαλείο. Δεν πρόκειται για διαφωνία στρατηγικής, αλλά για έλλειψη βούλησης. Και αυτό, όσο κι αν επιχειρείται να ωραιοποιηθεί, δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από μεγάλες λέξεις. Στον συνδικαλιστικό λόγο, η «συνεργασία» έχει καταντήσει μια λέξη χωρίς περιεχόμενο. Επαναλαμβάνεται σε ανακοινώσεις και τοποθετήσεις, αλλά εξαφανίζεται τη στιγμή που απαιτούνται κοινές πρωτοβουλίες, ξεκάθαρες θέσεις και σύγκρουση με τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων. Στα κρίσιμα, οι πράξεις δεν ακολουθούν τα λόγια. Όταν η ενότητα προβάλλεται ως σύνθημα αλλά δεν μεταφράζεται σε κοινή δράση, τότε δεν πρόκειται για διαφωνία τακτικής, αλλά για συνειδητή επιλογή αδράνειας. Η επίκληση της συνεργασίας λειτουργεί ως φύλλο συκής, πίσω από το οποίο κρύβεται η απροθυμία ανάληψης ευθύνης και η αποφυγή ουσιαστικών συγκρούσεων. Ο συνδικαλισμός, όμως, δεν κρίνεται από τις προθέσεις που δηλώνονται, αλλά από τις μάχες που δίνονται. Και όταν η «συνεργασία» περιορίζεται στα λόγια, δεν υπηρετεί τους εργαζόμενους, τους απογοητεύει. Γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από διακηρύξεις, αλλά από πράξεις με συνέπεια, διάρκεια και αποτέλεσμα...... Όταν ένας φορέας επιλέγει να περιορίζεται στα λόγια, υπονομεύει τον ίδιο του τον ρόλο. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από διακηρύξεις· χρειάζονται πράξεις που φέρνουν αποτέλεσμα. Η συνεργασία που δεν παράγει έργο δεν είναι συνεργασία, είναι απλά επικοινωνιακό θέατρο. Ήρθε η ώρα η ρητορική να δώσει τη θέση της στη δράση. Οι εργαζόμενοι περιμένουν από τους συνδικαλιστικούς φορείς να συντονιστούν, να αποφασίσουν και να υλοποιήσουν. Ο χρόνος για λόγια έχει περάσει... Τα συμπεράσματα δικά σας... Παναγιώτης Ράγγος Λογιστής Φοροτεχνικός Α΄ Τάξης - Οικονομολόγος Πιστοποιημένος Εσωτερικός Ελεγκτής Previous Next